|
يائسگى در سيده و غير سيده
1007. زنان در چه سنى يائسه مى شوند؟
ج. زن هاى سيده بعد از تمام شدن شصت سال قمرى يائسه مى شوند، يعنى خون حيض نمى بينند، و زن هايى كه سيده نيستند، بعد از تمام شدن پنجاه سال قمرى يائسه مى شوند.
تطبيق 50 و 60 سال شمسى با قمرى
1008. شصت سال و پنجاه سال قمرى برابر چند سال شمسى مى شود؟
ج. شصت سال قمرى معادل 58 سال و 77 روز و 12 ساعت شمسى مى شود. و پنجاه سال قمرى معادل 48 سال و 179 روز شمسى مى باشد.
عدول به مراجع ديگر در مسأله يائسگى
ب) در صورتى كه سن يائسگى در زنان غير سيده پنجاه سالگى باشد آيا مى توانند در اين مسأله به نظر مراجع ديگر عدول كنند؟
ج. خير، نمى توانند.
خون ديدن بعد از پنجاه سال قمرى
1009. خانمى هستم 50 سال قمرى من تمام شد ولى مثل جوانى كه سر ماه رگل شدم، خون مى بينم. وظيفه ام چيست؟ آيا يائسه هستم؟
ج. اگر زن غير سيده باشد، يائسه و استحاضه است.
حيض پس از يائسگى با قرص هورمون
1010. بعد از 3 سال كه از سن يائسگى من گذشته به جهت مصرف قرص هاى هورمونى مجددا رگل مى شوم با اين كه اطبا متفق اند ديگر قابليت حمل در من نيست ولى آن خون را عادت ماهانه مى دانند وظيفه من چيست؟
ج. وظيفه شما عمل به حكم استحاضه است.
شك در يائسگى
1011. اگر شك كنيم كه يائسه شده ايم يا نه چه بايد كرد؟
ج. زنى كه شك دارد يائسه است يا نه خود را يائسه به حساب نياورد.
حيض و شك در يائسگى
1012. زن نمى داند يائسه شده يا نه و خونريزى هم دارد آيا حيض است يا استحاضه؟
ج. زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه، اگر خونى ببيند ونداند حيض است يا نه بايد بنا بگذارد كه يائسه نشده است.
خون يائسگى چيست؟
1013. خونى كه خانم يائسه مى بيند چه حكمى دارد؟
ج. اين خون استحاضه حساب مى شود اگر احتمال بدهيم استحاضه باشد و احتمال ديگر و نيز اماره معتبره اى دالّ بر اين كه استحاضه است، در ميان نباشد.
زنان قرشى و هاشمى
1014. چه زنانى تا شصت سالگى خونشان حيض محسوب مى شود؟
ج. حد يأس در «قرشيه»، از هنگام ولادت تا تمام شدن شصت سال قمرى شرعى است، و قرشى كسى است كه نسبت او به «نضر بن كنانه» برسد واز طرف پدر و مادر يا از طرف پدر به تنهايى باشد، واما از طرف مادر به تنهايى، كفايت نمى كند و از قرشيه در اين زمان غير از زنان هاشميه كسى معروف نيست، بلى قبيله اى كه منسوب به قريش باشند اگر معلوم شود انتساب ايشان به «نضر بن كنانه»، در وجه تسميه، نيز همين حال را دارند.
شك در سيده بودن
1015. خانم نمى داند سيده است يانه سيده حساب مى شود يا غير آن؟
ج. سيده حساب نمى شود.
حيض پس از زايمان
1016. آيا زائو مى تواند حيض بشود؟
ج. پس از زايمان حداقل بايد 10 روز فاصله شود تا خون بعد حيض حساب شود.
تقارن عادت با نفاس
س. زنى كه عادت ماهانه وقتيه وعدديه دارد اگر وقت عادت او با روز تولد بچه يكى باشد، خونى كه مى بيند حيض است يا نفاس؟
ج. پس از خروج اوّلين جزء بچه، نفاس است.
حكم حيض با بيرون آوردن رحم
1017. زنى حيض شده روز دوم حيض رحمش را با عمل جراحى درآوردند، آيا غسل حيض واجب است يا غسل استحاضه؟
ج. به قصد وظيفه ى فعليّه غسل كند، كافى است.
خون ديدن زن هايى كه رحم خود را خارج كرده اند
1018. زن هايى با عمل جراحى رحم خود را بيرون مى آورند و پس از آن خون هايى مى بينند. آيا خون حيض است؟
ج. اگر شرايط را نداشته باشد خون حيض نيست و محكوم به خون زخم است، خصوصا اگر علامت آن را دارا باشد كه خروج از طرف راست باشد همين طور اگر دو روز خون حيض ديد. و روز سوم به جهت اخراج رحم ديگر خون نديد، غسل حيض بر او واجب نيست.
حيض حامله و زن شير ده
1019. خونى كه زن حامله وزنى كه بچه شير مى دهد مى بيند چه حكمى دارد؟
ج. زن حامله وزنى كه بچه شير مى دهد ممكن است حيض ببيند بنا بر اقوى ، ولى اگر بيست روز از ايام عادت ديرتر بود، احتياطا هم وظيفه حائض وهم مستحاضه را انجام دهد.
خون قبل از سقط
1020. اگر زن حامل بر اثر ترسيدن يا ضربه اى كه به او اصابت كرده چند روز خون ببيند و بعد سقط كند. خون قبل از سقط چه حكمى دارد؟
ج. به مسأله ى 407 و 401 رساله و به جواب سؤال قبلى مراجعه شود.
پزشك بايد احكام زنان را بداند
1021. پزشك زنان (اعم از متخصص زنان و ماما و...) كه بانوان دچار خونريزى نامنظم رحمى را تحت درمان قرار مى دهند آيا لازم است احكام مربوطه را بياموزند تا بيماران خود را راهنمايى كنند؟
ج. در حد ابتلا بايد مسايل را بياموزد.
نظر متخصص زن و ماما در حكم خون هاى زنانه
1022. آيا نظر پزشك زنان (اعم از متخصص زنان و ماما و...) كه بانوان دچار خونريزى نامنظم رحمى را تحت درمان قرار مى دهند، در تشخيص موضوعات مربوطه براى زنان مى تواند حجيّت داشته باشد؟
ج. اگر قولشان موجب اطمينان باشد، حجت است.
روش هاى به ياد خدا بودن در زمان حيض
1023. در ايام عادت كه خانم ها از عبادت محرومند، چه اعمالى مى توانند انجام دهند تا از خدا غافل نمانند؟
ج. مستحب است حائض در اوقات نماز پنبه را تعويض كند، وضو بگيرد و به مقدار نماز خود رو به قبله مشغول ذكر خداوند شود.
حرمت عبادات بر حائض
1024. چه عباداتى بر حائض جايز نيست؟
ج. نماز، روزه، طواف، اعتكاف و نماز احتياط بر حائض جايز نيست و اگر انجام دهد، باطل است.
نماز ميّت توسط زن حائض
1025. زن حائض مى تواند نماز ميّت بخواند؟
ج. زن حائض اگر نماز ميّت را به جماعت مى خواند، در صفى تنها بايستد.
نماز احتياط و سجده سهو
1026. خانمى پس از اتمام نمازش حيض شده در حالى كه بايد نماز احتياط و سجده سهو به جا آورد، در اين صورت مى تواند حال نماز احتياط و سجده سهو را انجام دهد؟
ج. نماز احتياط را در حال حيض نمى تواند بخواند اما بنابر احتياط واجب هم سجده سهو را بلافاصله در حال حيض به جا آورد و هم پس از پاك شدن دوباره تكرار كند.
وجوب قضاى روزه
1027. آيا قضاى روزه بر حائض واجب است؟
ج. بله، بنا بر اقوى قضاى روزه هاى واجب چه رمضان يا روزه هاى واجب ديگر مانند: روزه ى نذر بر حائض؛ پس از پاك شدن واجب است.
عدم وجوب قضاى نماز بر حائض
1028. آيا قضاى نماز بر حائض واجب است؟
ج. قضاى نمازهاى واجب يوميّه واجب نيست اما قضاى نمازهاى واجب غير يوميّه مانند: نماز آيات و نماز نذر و نماز طواف ـ اگر اقوى نباشد بنابر احتياط واجب ـ لازم است.
حيض شدن پس از وقت نماز
1029. خانمى پس از گذشتن مقدارى از اذان حيض شده آيا بايد نمازش را قضا كند؟
ج. اگر مقدارى از وقت نماز گذشته كه مى توانسته بر حسب حال خودش كه مسافر بوده يا نبوده وضو و غسل (مثلاً جنابت) يا تيمم كند و نماز بخواند بايد آن نماز را قضا كند. اگرچه احتياط مستحب است كه اگر وقت كافى براى ساير شرايط را نداشته اما مى توانسته با طهارت نماز بخواند آن نماز را قضا كند.
فكر مى كرد وقت نداشته
1030. خانمى كه حيض بوده و در اواخر وقت پاك شده و فكر مى كرده وقت كافى براى غسل و نماز ندارد، ولى بعد متوجه شده وقت داشته؛ آيا نماز را بايد قضا كند؟
ج. بله، قضاى آن نماز بر او واجب است.
كسى كه فكر مى كرد براى دو نماز وقت دارد
1031. اگر پس از پاكى فكر مى كرد براى هر دو نماز وقت داشته اما بعد متوجه شد فقط براى نماز دوم وقت داشته قضاى هر دو بر او واجب است؟
ج. قضاى نماز دوم واجب است.
كسى كه فكر مى كرد براى دو نماز وقت ندارد
1032. خانمى پس از پاكى فكر مى كرد براى هر دو نماز وقت ندارد و نماز دوم را به جا آورد آيا نماز دوم صحيح است؟
ج. بله نماز دوم صحيح است و نماز اوّل را هم بايد به جا آورد و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.
|