خدا مى داند ما چه قدر بايد سعى كنيم تا علوم حقيقيّه و معارف الهيه را از نااهلان و بد انديشان تحفّظ و تستّر و كتمان نماييم. جهان خواران هر جايى را كه متصرّف مى شوند و بر آن سلطه پيدا مى كنند، ابتدا دانشمندان فنون مختلف را مى دزدند. اين به دليل اهميت علم است. 
چه قدر ما مسلمان ها بى قابليّتيم كه قدر عالمان علوم الهيّه و اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ و قدر قرآن را ـ ثروتى است كه فقر ندارد ـ نمى دانيم!

الآن واضح و آشكار است كه دولت هاى اسلامى در برابر دولت هاى كفر مثل بنده ى ذليل هستند، در برابر كسانى كه قرآن و عظمت آن براى آن ها معنا و مفهوم ندارد. حقّا كفّار اَضَلّ و گمراه تر از بهايمند، و گر نه چگونه انسان مى تواند با بزرگى و عظمت قرآن مخالفت كند؟! مقصود ما مسلمان هايى است كه ثبات و استقامتى در امر دين ندارند و براى كسانى كه قرآن را عظيم نمى دانند، عظمت قايلند و آن ها را بزرگ مى شمارند!
اعظم كتاب ها، يعنى قرآن را داريم، مع ذلك در روى كره زمين اَحْوَج(1) از همه هستيم. چه قدر كار ما خراب است!

1. نيازمندتر.