تنها پيدا كردن و ديدن آن حضرت ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ـ مهم نيست، زيرا ديدن آن حضرت ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ـ در عرفات يا در جاى ديگر، كه هميشه ميسور نمى شود و ممكن نيست. لذا آقايى گفته بود: شايد شما هم به خدمت آن حضرت مشرّف شده ايد و خيلى ها مشرّف شده اند. اگر مشرّف شديد، به آن حضرت نگوييد كه از خدا براى من زن، خانه، دفع فلان بيمارى و يا امراض خصوصى و... بخواه، زيرا اين ها چندان اهميّت ندارد.

 هم چنين آقاى ديگرى گفت: در اعتكاف مسجد كوفه آن حضرت را در خواب ديدم كه به من فرمود: اين هايى كه به اين جا (مسجد كوفه) آمده اند، از مؤمنين خوب هستند، ولى هر كس حاجتى دارد و براى برآورده شدن حاجت خود آمده است. مانند، خانه، فرزند و... هيچ كدام براى من نيامده اند.
البته محتاج به خواب هم نيست، مطلب همين طور است و هر كدام در فكر حوايج شخصى خود هستيم، و به فكر آن حضرت ـ كه نفعش به همه بر مى گردد و از اهمّ ضروريات است ـ نيستيم!