|
كُلُّكُمْ راعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ |
|
|
|
از عبارتِ «كُلُّكُمْ راعٍ، وَ كُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ.»(1)؛ (هر كدام از شما مسئول هستيد و درباره ى افرادى كه به سخن شما گوش مى دهند بازخواست خواهيد شد). استفاده مى شود كه هر كدام از اهل ايمان در رابطه با آن چه مى داند، اگر چه يك كلمه باشد، بايد مُعلِّم ديگران باشد، يعنى به اهلش برساند و تبليغ كند و از نا اهل احتراز و كتمان نمايد، و نسبت به كلمه اى كه نمى داند مُتَعَلِّم باشد.
1. بحارالانوار، ج 72، ص 38؛ ارشاد القلوب، ج 1، ص 184؛ جامع الاخبار، ص 119؛ مجموعه ى ورّام، ج 1، ص 6؛ منية المريد، ص 381.
|