ما نمى خواهيم طريقه ى تمام علما و سلف صالح را دنبال كنيم. شخصى نزد آقايى رفت و گفت:  به من دستور و ذكرى بدهيد.
 آن آقا به او گفت: نماز بخوان. 
گفت: آقا! آمده ام تا ذكرى به من ياد دهيد كه نماز را ترك كنم! آيا جز ابليس، انسان را به چنين كارى وادار مى كند كه معتقد باشد:
«أَلْكَمالُ، كُلُّ الْكمالِ تَرْكُ الصَّلاة!» اوج كمال، ترك نماز است!

همان نمازى كه حضرت رسول ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ درباره ى آن مى فرمايد:
«جُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِى فِى الصَّلاةِ.»(1)
نور چشم من، در نماز است.
ولى اين آقا كمال را در ترك آن مى بيند!

1. كافى، ج 5، ص 321؛ وسائل الشيعة، ج 2، ص 144؛ ج 20، ص 22، 23 و...