خيال مى كنم انسان اگر هر يك از مشاهد مشرفه را طواف كند، همه ى مشاهد را در همه جا زيارت كرده است و براى او مفيد است.
 آنها «أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» ( سوره ى آل عمران، آيه ى 169.)؛ (زنده اند و نزد خدا بهره مند) هستند و با ديگران قابل قياس نيستند. هرجا هستيم مى توانيم به هر كدام از آنها متوسّل شويم. در زيارت حضرت سيّدالشهدا ـ عليه السّلام ـ بر همه ى ائمه بلكه انبياء ـ عليهم السّلام ـ سلام شده است: آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد ـ صلوات اللّه عليه ماجمعين.
اگر كسى بخواهد تشنگى و عطش ديدار آنها را در وجود خود تخفيف دهد، زيارت مشاهد مشرفه به منزله ى ملاقات آنها و ديدار حضرت غايب ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ است. آنها در هر جا حاضر و ناظرند. هر گاه انسان به يكى از آنها متوجه شود، مانند آن است كه به همه متوجه شده و همه را زيارت و ديدار كرده است. گذشته از اين كه فرموده اند:

 شما خود را اصلاح كنيد، ما خودمان به سراغ شما مىآييم و لازم نيست شما به دنبال ما باشيد. راه ديگر، توسّل به قرآن است، اينها شريك قرآن هستند، بلكه با قرآن عينيّت دارند. اگر چه اكثر مسلمانان به قرآن اعتقاد دارند ولى به امامت اهل بيت قايل نيستند. البته جاى شگفتى نيست كه اكثريت مسلمانان بر خطا هستند، زيرا مى دانيم كه اكثر متديّنين عالم نيز مسيحى هستند كه قايلاند قرآن باطل است! بنابراين، اكثريت ميزان برترى نيست. توسل به قرآن هم آرامبخش دلها است:«أَلنَّظَرُ إِلَى الْمُصْحَفِ عِبادَةٌ.» نگريستن به قرآن عبادت است.مستدرك الوسائل، ج 4، ص 268؛ بحارالانوار، ج 1، ص 204؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 268.
همين سلوه و آرامش قلبى براى كسى كه به شمايل امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ نگاه كند، نيز حاصل مى شود.