آيا ائمه ى ما ـ عليهم السّلام ـ درباره ى بلاهايى كه در چنين وقت بر دو طرف( شدّت بمباران و موشك باران شهرها از سوى دو طرف درگير در جنگ عراق عليه ايران.) رخ مى دهد و سابقه ندارد، چيزى نفرموده اند؟! و از حوادثى كه امروز اتّفاق مى افتد خبر نداده اند؟! آيا ممكن است از اين كه بنى العبّاس، كوفه را مى گيرند، خبر دهند( بحارالانوار، ج 34، ص 135؛ احتجاج، ج 1، ص 173؛ ارشاد، ج 1، ص 278.) و از اوضاع امروز خبر ندهند؟! يقينا اين گونه مطالب را اجمالاً بيان كرده اند. مگر مى شود نفرموده باشند كه مردم در چنين وقتى چه كار كنند؟! نمى گويم آنها كه مى جنگند چه و حكمشان چيست، بلكه مى گويم ما چه كار بايد بكنيم؟ آيا به همان دعايى كه مى كرديم و معلوم نبود صميمى است، اكتفا كنيم، و يا در توسّلات و استمدادات به غيب، غير از آن چه مى كرديم، بكنيم؟! زيرا بلايى كه به اين اندازه طولانى باشد، سابقه ندارد. جنگهاى جهانى كه ايران و عراق در آنها درگير نبودند، اين قدر طول نكشيد. فشار آلمان بر انگليس صحنه اى را پيش آورد كه نوشتند: «از انگلستان دوازده هزار نفر تلف شد»، ولى به اين اندازه طولانى نبود.