ما مسلمانها ترقى نكرديم، تنزّل كرديم، به حدّى كه امروز كفّار به جاى اين كه به مسلمانان جزيه بدهند، از آنان جزيه مى گيرند، نه تنها جزيه مى گيرند كه آنها را استعباد و استرقاق مى كنند!

 چه كارهايى كرديم؟

يك نماز را با عامل ابن زبير خوانديم و نماز ديگر را با عامل عبدالملك، يك نماز با حجّاج قاتل، و قبل از او با عبدالملك مقتول...!

 آيا درست است كه براى تعيّش يا ادامه ى حيات كه بين موت و حيات است، اين همه از راه نامشروع برويم؟!