اى كاش حق را به اهلش مى دادند! اى كاش عالِم به منبر مى رفت، و عالِم امام جماعت و جمعه مى شد! اى كاش كسى كه حاكم بر شهوت و غضب بود، حاكم بر جامعه مى شد، نه محكوم غضب و شهوت!
 آقاى خمينى - رحمه الله - پيش از پنجاه سال قبل شخصى را به ميهمانى دعوت مى كند و براى او خورشت سبزى مى آورد، ولى خود ايشان نمى خورند. مى فرمود: خورشت سبزى را خيلى دوست دارم ولى بر خلاف هواى نفس خود عمل مى كنم و آن را نمى خورم!
 حجت الاسلام سيّدمحمّد باقر شفتى ـ رحمه اللّه ـ هم خوشه ى انگورى در طاقچه حجره ى خود گذاشته بود، هفته ديگر رفتند و ديدند كه همان خوشه موجود است. از ايشان پرسيدند، فرمود: خيلى دوست دارم، ولى مى خواهم با هواى نفس مخالفت كنم! پس طورى نشود كه بگوييم فقه و فقها را دوست مى داريم ولى راه و اعمال آنان را انجام ندهيم.