چه كنيم كه ما را از كلاسِ تطميع نجات دهند؟
براى تطميع ما در بيدارى، اموال و يا مقام‏ هايى به ما نشان مى ‏دهند و آن‏ها را مى ‏بينيم كه در خواب نديده ‏ايم!
بعد از تسليم نشدن انسان در برابر تطميع، تهديد شروع مى ‏شود، و اگر راه فرارى نباشد، راه آخر شهادت است.
به خدا پناه مى ‏بريم از اِغوا و فريب و تطميع!
مى‏ دانيم كه: «وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُو مَخْرَجًا »  و هر كس تقوا پيشه كند، خداوند براى او راه خروج (و نجات از تمامى مشكلات) قرار مى ‏دهد.  (1)

هم چنين: «وَ مَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَـنِ نُقَيِّضْ لَهُو شَيْطَـنًا فَهُوَ لَهُو قَرِينٌ »و هر كس از ياد خداوندِ رحمت گستر روى گرداند، شيطانى براى او مى ‏گماريم كه همواره همراه او گردد. (2) و نيز مى ‏دانيم كه: «نَسُواْ اللَّهَ فَأَنسَـلـهُمْ أَنفُسَهُمْ» ( سوره‏ ى حشر، آيه ‏ى 19. ) خدا را فراموش كردند، و در نتيجه خداوند آنان را به خودْ فراموشى گرفتار كرد.
كُبَريات اين مطالب براى ما معلوم و يقينى است، خدا كند در صُغَرياتش كور و كر نباشيم!

1. سوره‏ ى طلاق، آيه‏ ى 2.

2. سوره ‏ى زخرف، آيه‏ ى 36.