مثل آن آقايى كه به مقام مرجعيّت هم رسيد، در سامرّا يا كربلا، تمام ماه رمضان شب يا روز، از اوّل وقت نماز به حرم مشرّف مى‏ شد و از حفظ شروع به تلاوت قرآن مى ‏كرد و فقط براى تطهير بيرون مى ‏رفت، يا شب تنها براى تطهير و تسحّر ( خوردن سحرى. ) و يا افطار خارج مى ‏شد، و هر روز كارش همين بود و در هر شبانه روز يك ختم قرآن تماما از حفظ مى ‏خواند.
 نيز شنيده ‏ايم نوشته ‏اند كه بعضى از اهل علم بيش از يك ختم مى ‏خواندند. از چهل ختم بيشتر هم به بعض اهل علم نسبت داده ‏اند و شايد از اهل سنّت باشند، هر چند تصديق نمى‏ توانيم بكنيم، ولى براى اين آقا گفته مى ‏شد و معروف بود.
 يكى از طلاّب مدرسه‏ ى ما نيز رسمش اين بود كه شبى دو جزء قرآن در ماه رمضان مى‏ خواند. خدا مى ‏داند حفظ قرآن چه قدر در استفاده از اين معدن و منبع رحمت مدخليّت دارد.