1750. خونى را از نفر اوّل مى‏گيرند و به دوّمى تزريق مى‏كنند. پس از آن روشن مى‏شود، اوّلى دچار بيمارى مسرى يا مهلك بوده كه منجر به فوت دوّمى (گيرنده خون) شده است. چه كسى مسؤول فوت او است؟

ج. اگر فرد اوّل عالم به آن نبوده است، آن تزريق كننده‏ها كه بايد خون را آزمايش و تفحّص مى‏كردند و نكردند، ضامن ديه‏اند و اگر خود آن اوّلى هم آگاه بوده، پس با استناد به هر دو، به نحو تشريك ضامن‏اند.