«يَمْلاَءُ الاْءَرْضَ قِسْطا وَ عَدْلاً، بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا.»⁽¹⁾  [حضرت مهدى ـ عجّل ‏اللّه ‏تعالى‏ فرجه ‏الشّريف ـ پس از ظهور] زمين را پر از عدل و داد مى‏ كند، بعد از آن كه زمين از ظلم و جور پُر شده باشد.
يعنى بدون عدل، كار مردم درست نمى ‏شود، و جامعه و افراد اجتماع جز با آمدن آن حضرت اصلاح نمى‏ گردد. با اين كه اين مطلب خيلى روشن است كه اين انسان عادل است كه مى ‏تواند عدل را اختيار كند و روى زمين گسترش دهد، و اين قضيّه از قضاياى است كه قياساتُها مَعَها و نياز به استدلال ندارد. با اين حال، چرا همه مى‏خواهند او بيايد؟
 چون همه فهميده‏اند به ظلم گرفتارند و همه پى برده‏اند كه علاج آن‏ها اجراى عدل و رعايت حقوق است، لذا همه به زبان حال مى‏گويند: عادل بيا!
 

1.  با اندكى تفاوت: بحارالانوار، ج 51، ص 29؛ علل الشرائع، ج 1، ص 161.