آيا نادان نيست كسى كه مى گويد: نهج البلاغه هيچ است؟!
ذهبى مى نويسد: ثُلث نهج البلاغه باطل است، و سيّد مرتضى ـ رحمه اللّه  ـ را در جعل آن متّهم مى داند⁽1⁾؛ زيرا سيّد مرتضى ـ رحمه اللّه  ـ از سيّد رضى ـ رحمه اللّه  ـ اعلم بوده است، لذا اولى دانسته كه جعل آن را به سيّد مرتضى ـ رحمه اللّه  ـ نسبت دهد با اين كه سيّد رضى ـ قدّس سرّه ـ جامع و نگارنده ى آن است؟!
 امّا علّت اين اتهام چيست زيرا نهج البلاغه خطبه ى شقشقيه را دارا است!
نادانى پيرامون تحقيق درباره ى نهج البلاغه مجلسى تشكيل داده و در آن گفته است:

 مطالب نهج البلاغه خلاف عقل است؛ زيرا در نهج البلاغه آمده است: «أَلْمَرأةُ شَرٌّ كُلُّها، وَ شَرٌّ مِنْها أَنَّهُ لابُدَّ مِنْها.» ^{( 2)} زن همه اش شرّ است، و بدتر از آن اين كه انسان از داشتن زن ناگزير مى باشد.
 غافل از اين كه آن حضرت در اين كلام نمى خواهد بگويد كه با زن معاشرت يا ازدواج بكن و يا نكن، بلكه مى خواهد بفرمايد: معاشرت با زن سخت است، نظيرمار خانگى كه نه مى توان آن را كشت و نه مى توان از دستش راحت بود. تمام مصالحات و معاهدات و معاملات مسلمانان با كفّار و مشركين همگى شر بود، ولى با اين حال مجبور بودند با آن ها بسازند.
 از اين گذشته، اگر نَعُوذُ بِاللّه  اشكالى بر اين يك فقره نهج البلاغه داشتيد، بقيّه ى معارف آن را كه نه تو و نه ديگرى نمى داند و نمى تواند نظير آن را بياورد چه مى كنيد؟
همان نهج البلاغه كه درباره ى عظمت آن علماى خودتان گفته اند «دونَ كَلامِ الْخالِقِ وَ فَوْقَ كَلامِ الْمَخْلُوق!» ⁽ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 1، ص 23. ⁾؛ (پايين تر از كلام آفريدگار، و برتر از سخن مخلوق است!).


 

1. ر.ك: سير اعلام النبلاء، ج 17، ص 589 .

2. با اين لفظ ر.ك: غرر الحكم، ص 408؛ و به اين صورت: «أَلْمَرأةُ شَرٌّكُلُّها، وَ شَرُّ مافيها أَنَّهُ لا بُدَّ مِنْها» در نهج البلاغه، ص 510؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 19، ص 69؛ و بحارالانوار، ج 100، ص 252 آمده است.