در زمان محمّد رضا شاه پهلوى، نخست وزير به يكى از رؤسا گفت كه به يك اطاق كه نماينده ى يكى از دولت هاى غرب در آن بود برود و به او گفت:
هر چه او مى گويد، گوش كن! آن آقاى غربى هم پرونده ى تمام جنايت هايى را كه آن شخص در مملكت كرده بود، به او نشان داده بود، كه بر اساس آن حكم اعدامش مسلَّم بود، سپس به او گفته بود: آيا قبول مى كنى در دستگاه ما رييس سازمان بشوى و هر چه گفتيم قبول كنى، يا نه؟ اين وضع دنياى اين گونه افراد كه آخرت شان را داده اند تا دنيا داشته باشند! كه خَسِرَ الدُّنْيا و الاْآخِره مى گردند، و خسران و زيان دنيا و آخرت نصيبشان مى گردد.