بايد اعتقاد داشته باشيم كه عنايت و امداد حضرت غائب ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ در وقايع و حوادث و گرفتارى ها نسبت به شيعيان شامل است، و آن حضرت امام مُفْتَرَضُ الطّاعة و حَىّ است و قطعا ظهور خواهد نمود و او «عينُ اللّه  النّاظرةُ» (1 ) و بر احوال ما مطّلع است.
ما كسانى را ديده ايم كه گويى در گشايش و گرفتارى ها با آن حضرت مخابره و تلگراف داشتند، هر چه مى گفتند و يا از آن حضرت مى خواستند، همان مى شد!

شخصى پياده و خسته در بيابان بود، سه مرتبه گفت: يا امام زمان، يك مالى ( 2) بفرست. فورا چرخ و ارّابه اى پيدا شد و او را سوار نمود و به مقصد رساند!
آن حضرت خيلى به ما نزديك است ولى ما او را نمى بينيم و دور مى پنداريم.

1.  بحارالانوار، ج 26، ص 95، 240؛ ج 41، ص 357؛ توحيد صدوق، ص 167؛ معانى الاخبار، ص 16.
2. مركب سوارى، وسيله ى نقليّه ى آن روز