جمله ى «وَ الشَفآءَ فى تُرْبَتِهِ.» (1)؛ (و شفا را در تربت او [قرار دادى].) كه در زيارت امام حسين ـ عليه السّلام ـ است، آخرين و شديدترين مرحله ى درد و بيمارى را كه همه ى اطبّا از مداواى آن عاجزند، شامل مى شود.
( البته در جاى ديگر حضرت استاد ـ رحمه الله ـ فرموده اند: به شرط معرفت و اعتقاد اثر دارد: «اِنما يَنْفَعُ اَهْلَ البَصائِر.» )
جمله ى «نَزِّلُونا عِنَ الرُّبُوبِيَّةِ وَ قُولُوا فينا ما شِئتُمْ.» ( 2 )؛ (ما را از پروردگارى پايين بياوريد و هر چه خواستيد درباره ى ما بگوييد.) نيز همه چيز را شامل مى شود.

1. بحارالانوار، ج 98، ص 233 و 317؛ مستدرك الوسائل، ج 10، ص 335. نيز ر.ك: وسائل الشيعة، ج 14، ص 423، 452 و 537؛ بحارالانوار، ج 36، ص 285؛ ج 44، ص 221؛ ج 53، ص 94؛ ج 98، ص 69، 347.

2. مشابه: بحارالانوار، ج 25، ص 289؛ ج 47، ص 145؛ ارشاد القلوب، ج 2، ص 427؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 197.