كفّار خودشان كارخانجات بمب سازى و مواد شيميايى را اداره مى كنند و به كار مى گيرند.
 اگر در اختيار دولتهاى كوچك بگذارند، بايد به كارگيرى آنها زير نظر و به اجازه و رضاى آنها باشد. امروزه(در جنگ عراق عليه ايران ) كه شهرها بمبباران، و مواد و گازهاى مسموم كننده ى شيميايى از طرف عراق پرتاب مى شود و سازمان ملل ساكت است و حاضر نيست آن را محكوم كند، معلوم مى شود خودشان داخل معركه اند.

 تمام فسادها به خود آنها منتهى مى شود، اگر ادامه ى جنگ و درگيرى و خونريزى را نخواهند، كافى است يك روز اسلحه ندهند، كم كم تنزّل مى كند و جنگ خاتمه مى يابد. دلاّل هاى بين المللى اسلحه و سرمايه داران بزرگ با هم متّحد مى شوند و تبانى مى كنند براى اغفال اشخاص و درس مى دهند و كلاس و دوره مى گذرانند و درس مى خوانند كه چه طور دروغ بگويند و...!
معاويه خواست به رييس يكى از طوايف شام بفهماند كه على ـ عليه السّلام ـ عثمان را كشته است. وى گفت:
بروم فكر و تأمّل كنم.
همين كه رفت، عدّه اى را با فواصل مختلف نزد او فرستاد تا شهادت دهند كه ما تحقيق كرده ايم و معلوم شد كه على عثمان را كشته است. تا بالاخره وى شهادت آنها را باور كرد و به معاويه گفت: فحص كردم و نزد من نيز ثابت شد كه على، عثمان را كشته است، لذا نزد معاويه آمد و گفت: اگر براى انتقام خون عثمان با على نجنگى ما با تو مى جنگيم.
بله، اين گونه استادند و تبليغات اثر مىكند كه بعد از گذشت سالهاى متمادى از مرگ عثمان و فراموش كردن ماجرا، به اين صورت معاويه اهل شام را اغفال و بر عليه اميرالمؤمنين ـ عليه السّلام ـ تحريك كرد.