در زمان اسارت اهل بيت سيّدالشهدا ـ عليهم السّلام ـ ، يزيد (لعنه الله ) ديد در دست امام سجاد ـ عليه السّلام ـ تسبيحى است كه حضرت آن را مى چرخاند، لذا به امام ـ عليه السّلام ـ اعتراض كرد كه چرا كار بيهوده انجام مى دهى؟!

امام سجاد ـ عليهالسّلام ـ فرمود: از پدرم شنيدم كه:
 جدّم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ ،«كان إِذا أَصْبَحَ وَ أَمْسى يَقُولُ: أَللّهُمَّ إِنِّى أَصْبَحْتُ وَ أَمْسَيْتُ أُسَبِّحُكَ وَ أُمَجِّدُكَ و أَحْمَدُكَ وَ أُهَلِّلُكَ وَ أُكَبِّرُكَ بِعَدَدِ ما أُدِيرُ بِهِ سَبْحَتِى.»

 رسول خدا ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ هر صبح و شام مى فرمود:

خداوندا، صبح و شام كردم در حالى كه تسبيح و تمجيد و ستايش و تهليل و تكبير تو را مى گويم به تعداد گرداندن تسبيحم. و سپس تسبيح خود را مىگرداند.

 هر كس اين كار را انجام دهد، براى او اجر تسبيح نوشته مى شود و نيز براى او مايه ى فَرَج و گشايش است.