آيا حضرت صاحب ـ عجّل اللّه تعالي فرجه الشّريف ـ كه از دست دشمن ها در پشت پرده ى غيبت است ، از دوستانش هم غافل است كه هر چه بر سرشان آمد، آمد؟

 اين خيال ها از ضعف ايمان است.

آيا ميشود كه حضرت جهت حقّانيّت مذهب را تقويت و تأييد نكند؟!

خدا ميداند آن حضرت تا به حال چه كرده و چه ميكند!

چه قدر فرق است بين كسى كه او را «عَيْنُ اللّه  النّاظِرَة» (1)؛ (چشم بيناى خدا)، و اين مجلس ما را در محضر او ميداند، و يقين دارد كه حدود و اندازه ى همه ى كلمات و... نزد آن حضرت از واضحات است، و كسى كه چنين فكر نميكند!

1.  بحارالانوار، ج 26، ص 95، 240؛ ج 41، ص 357؛ توحيد صدوق، ص 167؛ معانى الاخبار، ص 16.