گفتم كه: الف، گفت: دگر؟ گفتم: هيچ
 درخانه اگر كس است، يك حرف بس است
بارها گفته ام و بار دگر مى گويم:
«كسى كه بداند هر كه خدا را ياد كند، خدا همنشين اوست، احتياج به هيچ وعظى ندارد؛ مى داند چه بايد بكند و چه بايد نكند؛ مى داند كه آنچه را كه مى داند، بايد انجام دهد، و در آنچه كه نمى داند، بايد احتياط كند.»