1708. 1) فردى كه شغلش نصب شوفاژ بوده، شوفاژكارى ساختمان را تمام مى‏كند و تحويل مى‏دهد. بعد از حدود 20 روز، كارگرى به هنگام كار پايه منبع دوجداره شوفاژ را كه به ديوار نصب شده، براى بلند شدن از زمين مى‏گيرد و پايه از ديوار كنده مى‏شود و منبع دو جداره بر روى كارگر مى‏افتد و مصدوم مى‏گردد. كارشناس، عدم استحكام پايه‏ى منبع و سهل انگارى شوفاژكار را علت سقوط منبع اعلام مى‏كند. با توجه به عدم اطلاع كارگر از عدم استحكام، آيا تسبيب صادق است كه ديه بر شوفاژكار لازم باشد؟ (مخصوصا با عنايت به اين‏كه اگر كارگر براى بلند شدن از پايه منبع استفاده نمى‏كرد، منبع فعلاً سقوط نمى‏نمود، ليكن به نظر كارشناس در آينده و در حوادث غير طبيعى امكان سقوط آن با توجه به عدم استحكام مزبور وجود داشته است).

2) بر فرض تعلّق ديه بر شوفاژكار، آيا خود كارگر نيز تقصير دارد كه بخشى از ديه از عهده شوفاژكار ساقط شود؟

3) آيا قتل خطاى محض است يا شبه عمد؟

ج. ظاهر كار هر كسى اين است كه به نحو متعارف و صحيح انجام داده و ديه ثابت نيست، مگر آن‏كه استناد اين صدمه به خودش را بپذيرد كه قهرا ديه را هم به گردن گرفته است.