در ماجراى شهادت جناب حمزه ـ رضوان ‏اللّه ‏تعالى ‏عليه ـ ، عموى بزرگوار حضرت رسول اكرم ـ صلّى ‏اللّه ‏عليه ‏وآله ‏و سلّم ـ و بيرون آوردن جگر آن بزرگوار و مُثْله كردن ايشان، رسول خدا ـ صلّى ‏اللّه ‏عليه ‏وآله ‏و سلّم ـ فرمودند:
 از هفتاد نفر انتقام مى‏گيرم.
 آيه نازل شد كه:
«اِنْ عاقَبْتُمْ فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوْقِبْتُمْ بِهِ وَ لئِن صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصَّـبِرِينَ»(1)

اگر عقوبت كنيد، به همان اندازه كه معاقب شده‏ايد، عقوبت كنيد. و البته اگر صبر پيشه كنيد، قطعا اين براى صابران بهتر است.

لذا آن حضرت «صَبَرَ و عَفى وَ غَفَرَ»؛ (هم صبر پيشه نمود و هم عفو و گذشت نمود).

هم چنين بعد از نزول آيه‏ى «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّـلَمُوآاْ أَنفُسَهُمْ جَآءُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا»(2)؛ (و اگر آن هنگامى كه به خويشتن ظلم كردند نزد تو مى‏آمدند و از خداوند آمرزش مى‏خواستند و پيامبر هم براى ايشان آمرزش مى‏خواست، خداوند را توبه‏پذير مى‏يافتند).

آن حضرت، وحشى را ـ كه قاتلِ عموى خود بود ـ عفو نمودند، و به او مژده‏ى مغفرت بعد از توبه دادند!

1. سوره‏ ى نحل، آيه‏ ى 126. در رابطه با شأن نزول آيه‏ى شريفه در مورد ياد شده در متن، ر.ك: مستدرك الوسائل، ج 2، ص 256؛ بحارالانوار، ج 20، ص 62، ص 93 و 98؛ ج 72، ص 297؛ ج 78، ص 395؛ اعلام الورى، ص 83؛ تفسير العيّاشى، ج 2، ص 274؛ تفسير قمّى، ج 1، ص 123، ص 293؛ العمدة، ص 453؛ سعد السعود، ص 211.
2. سوره‏ ى نساء، آيه‏ ى 64.