|
نماز با دندان مصنوعى نجس
86. اگر دندانهاى مصنوعى به واسطهى خون دهان يا به سبب ديگر نجس شده باشد، آيا شستن آن براى نماز لازم است؟
ج. لازم نيست.
آمدن خون از دندان در حال نماز
87. اگر در حال نماز، از دندان نمازگزار خون بيايد، نمازش چه حكمى دارد؟
ج. اگر ظاهر دهان پاك باشد، نمازش صحيح است.
خوندماغ شدن بين نماز
88. اگر كسى بين نماز خوندماغ شد، حكم نمازش چيست؟
ج. اگر كمتر از درهم است مستثنى است و نماز او اشكال ندارد و اگر بيش از آن است و بدون به هم خوردن نماز مىتواند بين نماز محل نجاست را آب بكشد و تطهير كند و يا اگر لباسش نجس شده، مىتواند آن را درآورد، همين كار را انجام دهد و نماز را تمام كند و در غير اين صورت بايد نماز را بشكند و با بدن و لباس پاك نماز بخواند.
خشك كردن خون آمپول با پنبه
89. بعد از آمپول زدن كمى خون مىآيد. شخصى آن خون را با پنبه خشك كرده ولى فراموش كرده آنجا را تطهير كند، آيا نمازش صحيح است؟
ج. اگر كمتر از درهم بوده و آغشته به اَلكل هم نبوده است، نمازش صحيح است.
شكاك بودن نسبت به غذاى نجس
90. اگر كسى غذاى نجس خورده و بعدا بدون نيّت طهارت، در حمام، آب روى لبهاى او جارى شده باشد، آيا غسل و وضوى او صحيح است؟
ج. بله، صحيح است.
نجس شدن دهان پس از پر كردن دندان
91. بعد از پر كردن دندان، دهانم نجس شده است، آيا براى نماز بايد دهانم را آب بكشم؟ يا با همان وضع مىتوان نماز خواند؟
ج. خير لازم نيست.
مشكوك النجاسة
92. اگر شك كنيم پا نجس شده و فراموش كنيم، نمازهايى كه خواندهايم چه حكمى دارد؟
ج. صحيح است.
بيمار مبتلا به خونريزى زير پوستى
93. بيمارى، مبتلا به خونريزى زير پوستى مىباشد. گاهى به علل گوناگون خون از روى پوست جريان پيدا مىكند؛ تكليف نماز او در حال خونريزى چيست؟
ج. اگر ممكن است خود را تطهير مىكند و نماز مىخواند وگرنه خون و نجاست بدن و لباس را كم مىكند و همانطور نماز مىخواند.
تكليف مجروحينى كه همواره از زخمشان خون مىآيد
94. زخمهاى بدن مجروحين به گونهاى است كه شبانهروز خون مىآيد، اين افراد براى نماز چه بايد بكنند؟
ج. تا ممكن است بايد آن خون و محل آلوده شدن به آن را كم كنند و همانطور نماز بخوانند.
نماز خواندن با خون هموروييد (بواسير) داخلى يا خارجى
95. آيا با خون هموروييد (بواسير) داخلى يا خارجى مىتوان نماز خواند؟
ج. اگر از بواسيرى كه دانههاى آن بيرون نباشد، خونى به لباس يا بدن برسد، بنابر اظهر نمىتواند با آن نماز بخواند؛ مگر اينكه مضطر و مجبور باشد با همين لباس يا بدن نماز بخواند يا براى شخص او آب كشيدن يا تعويض آنها مشكل و سخت باشد. اما خون بواسيرى كه دانههاى آن بيرون است و يا اينكه دانههاى آن در داخل است، ولى مثل بواسيرى كه در بيرون است، بدن يا لباسش را نجس مىكند، بدون اشكال نماز خواندن با آن جايز است.
جوشها و تاولهايى كه باعث ايجاد لكه خون در لباس مىشوند
96. برخى تاولها و جوشهاى بدن، باعث ايجاد لكههاى خون در لباس مىشوند. نماز خواندن با اين قبيل لباسها چه حكمى دارد؟
ج. اگر به گونهاى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن آن براى بيشتر مردم سخت است، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مىتواند با آن خون نماز بخواند، و اگر طورى است كه براى مردم آب كشيدن آن سخت نيست، ولى براى شخص او سخت و مشكل است، صحت نماز با اين لباس يا بدن نيز خالى از وجه نيست؛ و هم چنين است آبى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشتهاند نجس شده و در بدن يا لباس او باشد.
چند لكه خون كه مجموعا از درهم بيشتر است
97. اگر در روى بدن يا لباس چندين لكّهى خون باشد كه هر كدام از مقدار يك درهم كمتر، ولى مجموعا از مقدار درهم بيشتر است، آيا نماز خواندن با آنها اشكال دارد؟
ج. بله، اشكال دارد و بايد آنها را تطهير كرد.(مسأله 720 رساله)
نماز خواندن با لباس آغشته به خون شهيد
98. آيا با لباسى كه به خون شهيد آغشته شده است، نماز خواندن جايز است؟
ج. خير، مگر كمتر از درهم باشد.
خون داخل بينى كه بيرون نمىآيد
99. خون داخل بينى كه بيرون نمىآيد، ولى با آيينه ديده مىشود، آيا براى نماز اشكال دارد؟
ج. خير.
خونى بودن داخل دهان
100. آيا اگر داخل دهان خونى باشد، مىتوان با آن نماز خواند؟
ج. بله، مىتوان.
كسى كه محل غائط، خود را با پارچه تميز مىكند
101. اگر كسى به علّتى بعد از بول خود را بشويد و با پارچهاى محل غايط خود را تميز كند، آيا مىتواند نماز بخواند؟
ج. بله، مىتواند.
شخصى كه هر شب محتلم مىشود
102. شخصى به علت بيمارى، هر شب محتلم مىگردد و قادر نيست هر روز غسل كند و لباس خود را تطهير نمايد، آيا مىتواند با تيمم و لباس نجس نماز بخواند؟
ج. تا ممكن است بايد غسل كند و با لباس پاك نماز بخواند.
تعويض لباس بعد از جنابت از حرام براى نماز
103. كسى كه بعد از جنابت از حرام لباس ديگرى بپوشد، نماز با آن چه حكمى دارد؟
ج. اشكال ندارد.
رسيدن عرق جنب از حرام به بدن ديگرى
104. آيا اگر عرق جنب از حرام در اثر ملاقات به بدن فرد ديگرى برسد، آن فرد ديگر مىتواند با آن نماز بخواند؟
ج. بعداز خشك شدن مىتواند نماز بخواند.
كسى كه ادرار يا مدفوع او غير ارادى است
105. كسى كه ادرار و مدفوع او غير ارادى است، با توجه به اين كه هر لحظه امكان خروج ادرار يا مدفوع از او هست و اطراف عورتين و لباس او اكثرا نجس است، چگونه نماز بخواند؟
ج. به مسايل 312 به بعد در رساله به خصوص مسأله 318 رجوع شود.
افرادى كه محل خروج مدفوع را با عمل جراحى بستهاند.
106. بيمارانى عمل جراحى رودهى بزرگ انجام داده و محل خروج مدفوع را بستهاند و مدفوع توسط كيسهاى جمعآورى مىشود. تكليف اين افراد در موقع نماز چيست؟
ج. خود را تطهير كنند و نماز بخوانند و اگر جايى از ظاهر بدن نجس نمىشود، به همان حال نماز بخوانند.
عدم دسترسى به آب جهت تطهير بدن و لباس
107. ما تعدادى از كارگران معدن هستيم كه از صبح تا غروب آفتاب در معدن مشغول به كاريم. دستشويىهايى كه آنجا قرار دارند فاقد آب هستند. بنابراين بدن و لباسمان پاك نيست. بفرماييد تكليف ما نسبت به اداى نماز، چگونه است؟
ج. تا ممكن است بايد آبى براى تطهير پيدا كنيد و اگر ممكن نيست، سعى كنيد لباستان نجس نشود، به اين كه با پارچهاى مخارج بول را خشك كنيد و با همان حال نماز بخوانيد.
حكم لباس نمازگزار
108. ترشحاتى كه از كف وضوخانه به لباس مىرسد، چه حكمى دارد؟
ج. پاك است.
آبى كه هنگام شستن محل بول و غايط به لباس ترشح مىكند
109. گاهى اوقات انسان احتمال مىدهد هنگام شستن محل بول و غايط، آب به لباسش ترشح نموده است، آيا نماز خواندن با آن لباس درست است؟
ج. اشكال ندارد.
الكلى كه موقع تزريق استفاده مىشود
110. براى تزريق آمپول، به موضع، كمى الكل مىزنند، آيا موقع نماز بايد اين الكل را بشوييم؟
ج. احتياطا بايد تطهير شود.
استفاده كردن از عطرهاى حاوى الكل
111. اگر نمازگزار از عطرهاى حاوى الكل استفاده كرده باشد، مىتواند نماز بخواند؟
ج. احتياط در اجتناب است.
بيرون آوردن لباس نجس هنگام قرائت امام
112. اگر كسى در نماز جماعت (موقعى كه امام حمد و سوره مىخواند) متوجه شود لباسش نجس است و لباس نجس را در حال نماز بيرون بياورد، آن مقدار از نماز كه با لباس نجس خوانده شده چه حكمى دارد؟
ج. بر طبق مسألهى 675 رساله عمل كند.
نماز در جامهى نجس، به خيال اين كه طاهر است
113. اگر كسى به خيال اين كه جامهى پاك پوشيده است نماز بخواند و بعد متوجه شود كه لباسش نجس بوده است، آيا نمازش صحيح است؟
ج. اگر جاهل بوده است، اعاده ندارد. به خلاف نسيان و فراموشى نجاست لباس كه بايد در وقت اعاده كند و در خارج از وقت نماز را قضا نمايد (مسأله 673 و 674 رساله)
رنگ نجاست
114. اگر روى لباس لكهى كمرنگى از خون حيض باشد كه با چند بار شسته شدن از بين نرود، نماز خواندن با آن لباس چه حكمى دارد؟
ج. اگر صرف رنگ باشد، مانعى ندارد.
نجس بودن دست و پاى مصنوعى
115. آيا نجس بودن دست يا پاى مصنوعى خللى به نماز وارد مىكند؟
ج. خللى وارد نمىكند.
در آغوش گرفتن بچهاى كه بدن او نجس است در حال نماز
116. اگر مادرى بچهى خود را كه بدن او نجس است در حال نماز در آغوش بگيرد، آيا نمازش اشكال دارد؟
ج. اگر عين نجس در بدن بچه باشد، احوط اجتناب از آن است و اگر عين نجس در او نباشد، بنابر اقوى اشكال ندارد.
جوراب و كمربند نجس
117. در رساله هست كه اگر چيزهايى مثل جوراب و كمربند و... نجس شود عيب ندارد. آيا مراد نجس شدن به هر نوع نجاستى است يا فقط خون زخم مىباشد؟
ج. بين نجاسات فرقى در اين جهت نيست.
حمل كردن دستمال نجس در هنگام نماز
118. اگر شخصى دستمال كوچكى كه پوشانندهى عورت نباشد و آغشته به خونهاى سهگانهى زنانه است همراه داشته باشد، آيا نماز خواندن با آن جايز است؟ و اگر آغشته نباشد و فقط به آن خونها نجس شده باشد، چه حكمى دارد؟
ج. معفوّ است اگر متنجّس باشد، به خلاف صورتى كه عين نجس به همراه نمازگزار باشد، كه مورد احتياط است.
اگر تعويض لباس نجس موجب ضرر باشد
119. كسى كه لباسش نجس شده و عوض كردن آن ممكن است موجب خونريزى يا ضررى بشود، آيا جايز است با همان لباس نمازش را بخواند؟
ج. اگر تبديل آن ضررى يا حرجى است، اشكال ندارد.
نجس بودن ملحفه يا وسايل پزشكى
120. بيمارانى كه ملحفه و لباس و وسايل پزشكى همراهشان نجس است و يا احتمال نجاست در آنها داده مىشود و تعويض آنها نيز برايشان غير ممكن است، نماز خواندن در آنها چه حكمى دارد؟
ج. در فرض سؤال كه ممكن نيست يا حرج شخصى دارد، در آن مقدارى كه ممكن نيست يا حرج دارد، نماز صحيح است، و بقيّه را از تن بيرون آورد، و اين در خصوص لباس است نه زيرانداز يا وسايل كه اشكال ندارد.
تذكّر به نجاست لباس نمازگزار
121. اگر همسر انسان ندانسته با لباس نجس نماز بخواند، آيا لازم است به او گفته شود؟
ج. لازم نيست.
لباس نجسى كه بعد از شستن هنوز نجس مانده است
122. كسى لباسش را كه نجس بوده شست و يقين به پاك بودن آن كرد، بعد از نماز خواندن با آن فهميد كه پاك نشده، آيا نمازش صحيح است؟
ج. بله، صحيح است.
عدم وقت كافى جهت تطهير بدن و لباس نجس
123. اگر بدن و لباس نجس باشد و اگر اقدام به تطهير كنيم نماز قضا مىشود، وظيفه چيست؟
ج. با همان بدن نماز بخواند، ولى اگر ساتر عورت دارد لباس را بيرون آورد و اگر ساتر عورت ندارد با همان لباس و يا به صورت عريان نماز بخواند و احتياطا پس از آن باز نمازش را بخواند.
مشكوك بودن نجاست لباس
124. اگر نجس بودن لباس مشكوك باشد، نماز در آن چه حكمى دارد؟
ج. اشكال ندارد.
حداكثر ميزان نجاست بخشيده شده در بدن يا لباس نمازگزار
125. تا چه ميزان نجاست در بدن يا لباس، هنگام نماز اشكال ندارد؟
ج. خون به مقدار كمتر از يك بند انگشت (سر انگشت) استثنا شده است، البته به شرطى كه خون نجس العين ـ مثل سگ و خوك ـ يا دماء الثلاثه ـ مثل حيض ـ نباشد و مواردى ديگر نيز استثنا شده است. (مسايل 712 و بعد آن در رساله)
شخصى كه نمىداند كدام يك از دو لباسش نجس است
126. شخصى مىداند يكى از دو لباسى كه در اختيار دارد نجس است ولى نمىداند كدام يك نجس و كدام يك پاك مىباشد، آيا راه حلى وجود دارد كه او مطمئن شود نمازى كه خوانده صحيح است؟
ج. چنان چه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند، ولى اگر وقت تنگ است، با هر كدام نماز بخواند كافى است.
اندازهى دستمال نجسى كه مىتواند همراه نمازگزار باشد
127. آيا ميزانى براى بزرگى دستمال نجسى كه مىتواند همراه نمازگزار باشد، تعيين شده است يا نه؟
ج. به مقدار كمتر از پوشاننده عورت باشد.
عدم وقت كافى جهت غسل و تطهير لباس
128. شخصى نزديك صبح جنب شده و زمانى كه از خواب بيدار مىشود مىبيند وقت غسل و تطهير كردن ندارد، لذا بدل از غسل تيمم مىكند، آيا مىتواند با همان لباس نماز به جاى آورد؟
ج. اگر ساتر و پوشاننده عورت پاك دارد، آن لباس نجس را بايد بيرون آورد و در غير اين صورت با همان لباس نماز بخواند و آن نماز را بعدا دوباره احتياطا بخواند.
|
